Madame de Sade w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Po tekst największego powojennego dramatopisarza Japonii Yukio Mishimy sięga Maciej Prus.
Przełożony przez Stanisława Janickiego i Yukio Kudo tekst wypływa niczym z zakamarków kobiecej duszy. Dużo tu subtelności ale też gwałtownych, niekontrolowanych ruchów.
Immoralista i kochające go kobiety.
Sprzeczna ludzka natura łącząca dobro ze złem, miłość z nienawiścią, moralność z grzechem. Splatająca Yin i Yang. Dobierająca od niechcenie. Stawiająca znak równości w najmniej oczekiwanym momencie.

Teatr Narodowy 250 lat
Teatr Narodowy 250 lat

Yukio Mishima – Madame de Sade
przekład: Stanisław Janicki i Yukio Kūdō
reżyseria: Maciej Prus
scenografia: Jagna Janicka
światło: Maciej Igielski
obsada:
Dominika Kluźniak  Renèe,  markiza de Sade
Ewa Wiśniewska,  Madame de Montreuil, matka Renèe
Milena Suszyńska Anna,  młodsza siostra Renèe
Aleksandra Justa,  Baronowa de Simiane
Beata Ścibakówna,   Hrabina de Saint-Fond
Anna Gryszkówna,  Charlotta

premiera 16.04.2016
scena Studio

na podstawie materiałów prasowych

Reklamy

„Dziady” Adama Mickiewicza w reżyserii Eimuntasa Nekrosiusa w Teatrze Narodowym.

Tym razem na „Dziady” możemy spojrzeć z perspektywy litewskiego reżysera. Ze świadomością polskiego doświadczenia, stosunku do dramatu Mickiewicza i sentymentu do romantyzmu Nekrošius tworzy proste sceny i własne metafory.
Poświęca czas zwykłym śmiertelnikom, wytrącając duchowość, widząc potrzebę metafizyki.
Daje głos poecie. Podpatruje jednostę i społeczeństwo.
Potrafi prowadzić tworząc przy tym nietuzinkowe wizje.
Dobrze wpisuje się w Polski Teatr po takich nazwiskach jak: Zelwerowicz, Dejmek, Hanuszkiewicz, Skuszanka, Grzegorzewski.
„O Dziadach Nekrošius wspominał już osiemnaście lat temu. Mówił, że Mickiewicz go kusi, że właśnie ten dramat chciałby zrealizować na scenie”.
Jak wyszło? Oceńcie sami.

Dziady Adama Mickiewicza
premiera: 10 marca 2016

reżyseria: Eimuntas Nekrošius
muzyka: Paweł Szymański
scenografia: Marius Nekrošius
kostiumy: Nadežda Gultiajeva
reżyseria światła: Audrius Jankauskas
opracowanie tekstu: Rolandas Rastauskas
asystentka reżysera: Anna Turowiec
realizatorzy dźwięku: Mariusz Maszewski, Rafał Barański
realizatorzy światła: Bartłomiej Kaczalski, Zbigniew Szulim
inspicjentka: Ewa Dworecka
suflerka: Jolanta Szydłowska

występują:

Gustaw-Konrad – Grzegorz Małecki
Guślarz, Diabeł – Marcin Przybylski
Ksiądz Piotr – Mateusz Rusin
Dziewczyna, Maryla – Wiktoria Gorodeckaja
Ksiądz (cz. IV) – Piotr Grabowski
Pani Rollisonowa – Kinga Ilgner / Danuta Stenka
Senator– Arkadiusz Janiczek

oraz
Anna Grycewicz, Joanna Gryga, Paulina Korthals, Paulina Szostak, Magdalena Warzecha, Bartłomiej Bobrowski, Karol Dziuba, Robert Jarociński, Grzegorz Kwiecień, Kacper Matula, Kamil Mrożek, Paweł Paprocki, Piotr Piksa, Adrian Zaremba, gościnnie Katarzyna Dorosińska, Katarzyna Pośpiech, Szymon Nowak

Na podstawie: materiałów prasowych.

„Róbmy swoje” czyli śladami Wojciecha Młynarskiego w Teatrze Ateneum.

Kto z Państwa ma dzisiaj ochotę na „Wieczór liryczny”? Nadarza się taka okazja.
W Teatrze Ateneum szykuje się premiera spektaklu muzycznego „Róbmy swoje”. Grupa artystów: Julia Konarska, Joanna Kulig, Katarzyna Ucherska, Artur Barciś, Piotr Fronczewski, Tomasz Schuchardt, Sebastian Jasnoch wykona utwory Wojciecha Młynarskiego.
Inspirowani przez duszę liryczną i publicystyczną zaśpiewają piosenki o leszczynie, miłości i rzeczywistości. Będzie więc o tych co „wolą tańczyć solo” ale i o tych „co się za pewnie poczuli”.
Wspomnimy komentarze Młynarskiego do codziennego życia jak i do „głupstwa, kłamstwa i miernoty”.
Przypominając twórczość poety, artysty myślę będziemy mieli czas i na „śmiech i na satysfakcję”. Korzystając z naszej wolności, chodźmy do Ateneum. Warto się razem trzymać.

„Róbmy swoje”.
premiera 2 kwietnia, Scena Główna – Teatr Ateneum
scenariusz i reżyseria – Wojciech Borkowski
opieka artystyczna – Andrzej Domalik
scenografia i kostiumy – Marcin Stajewski
choreografia – Jarosław Staniek
kierownictwo muzyczne – Wojciech Borkowski

Teatr Ateneum
Teatr Ateneum

Juliusz Cezar Williama Shakespeare w reżyserii Barbary Wysockiej.

W Teatrze Powszechnym sztuka, której będąc nieobojętnym nie można przegapić.
Shakespeare sięgając po historię zamachu na dyktatora Juliusza Cezara, opisując polityczny spisek, zabójstwo i konsekwencje w postaci wojny domowej pragnął przestrzec społeczeństwo Angli przed zbliżającą się katastrofą.
Barbara Wysocka, aktorka i reżyserka w spektaklu prezentuje polityczną rzeczywistość.
Cynicznych polityków zachłannych na władzę. Nieodpowiedzialnych, nieprzygotowanych do jej sprawowania i reprezentowania społeczeństwa.
Prezentuje też obraz obywateli, „zakładników politycznego przewrotu”, biernych, poddawanych manipulacji preparowanymi wiadomościami i mamionych publicznymi pieniędzmi.
Trup leży sobie z boku gdy z ust słyszymy przeleżałe słowa „Wolność, Honor, Ojczyzna”.
Nie wiem czy zachęcam do zamachu stanu..? Do pojawienia się w teatrze, na widowni zachęcam jak codzień.

„JULIUSZ CEZAR” – premiera 23 stycznia 2016, godz.: 19, Scena Duża
William Shakespeare
przekład: Stanisław Barańczak
reżyseria: Barbara Wysocka
dramaturgia: Tomasz Śpiewak
scenografia: Barbara Hanicka
kostiumy: Julia Kornacka
reżyseria światła: Artur Sienicki
asystentka reżysera: Marta Aksztin
asystentka kostiumografa: Kornelia Dzikowska
inspicjentka: Barbara Sadowska
obsada: Anna Moskal, Barbara Wysocka, Arkadiusz Brykalski, Michał Czachor, Grzegorz Falkowski, Michał Jarmicki , Mateusz Łasowski

Juliusz Cezar - plakat
Juliusz Cezar – plakat

Holzwege – nowa premiera w TR Warszawa.

Tytuł sztuki (po niemiecku „błądzenie”) to również tytuł utworu Tomasza Sikorskiego nowatorskiego kompozytora zaliczonego do nurtu sonoryzmu i minimalizmu.
Jednego z najbardziej interesujących kompozytorów drugiej połowy XX w. zmarłego tragicznie w nieustalonych okolicznościach w 1988 roku.
Sztukę Marty Sokołowskiej przenosi na deski teatralne reżyserka Katarzyna Kalwat.
Razem z grupą współpracowników, aktorów próbuje zrozumieć twórczość artysty, życie i jego tajemniczą śmierć. Chce jego sylwetkę przybliżyć widzowi.
Holzwege to teatr i koncert w jednym. Obok aktorów (Sandry Korzeniak, Jana Dravnela, Tomasza Tyndyka) w przedstawieniu uczestniczy Zygmunt Krauze, przyjaciel Sikorskiego, wybitny kompozytor i pianista.
Ze sceny usłyszymy na żywo utwory „Widok z okna oglądany w roztargnieniu”, „Sonant”, „Hymnos” i „Echa II”. Aktorzy skorzystają z materiałów dokumentalnych, tekstów filozoficznych i literackiej fikcji.
Czy przed oczami ujrzymy postać awangardowego kompozytora? Jest na to szansa.

Holzwege - plakat
Holzwege – plakat

Holzwege
TR Warszawa
reżyseria: Katarzyna Kalwat
tekst i dramaturgia: Marta Sokołowska
scenografia: Anna Tomczyńska
wideo: Ewa Łuczak
obsada: Jan Dravnel, Sandra Korzeniak, Zygmunt Krauze, Tomasz Tyndyk
premiera: 15 stycznia 2016

 

 

Na podstawie materiałów prasowych.

„Wojna to tylko kwiat” premiera w teatrze WARSawy.

W „I będą święta” bohaterka wbrew konwenansom konfrontowała się z żałobą po śmierci męża, znanego polityka. W „Tato nie wraca” kobieta sukcesu, nasza bohaterka opowiada nam o niespełnieniu, lękach i bólu powiązanych z dzieciństwem bez ojca.
W trzeciej części monodramowej trylogii teatralnej w reżyserii Piotra Ratajczaka (do tekstu Piotra Rowickiego) Agnieszka Przepiórska gra byłą reporterkę wojenną. Kobietę, która po zakończeniu kariery dziennikarskiej stacza walkę o siebie i swoją rodzinę.
Słowa padające z ust byłej dziennikarki są pełne goryczy, naznaczone smakiem rozczarowań.
Przypominają „wściekłą serię z karabinu maszynowego.
Z samymi wspomnieniami z frontu, pozbawiona adrenaliny i strachu nie wie co robić z „normalnym” życiem.
Jak przetrwać gotując zupę i smażąc placki? Jak rozmawiać a nie relacjonować?
Nasza bohaterka znajduje się w różnych miejscach, w różnym czasie, w „centrum działań wojennych” i w mieszkaniu. Na pikniku militarnym, w redakcji i w szpitalu psychiatrycznym.
Kto wie co jest prawdą a co bujdą? Jak być normalnym w nienormalnym świecie?

wojna to tylko kwiat plakat
wojna to tylko kwiat plakat

Autor: Piotr Rowicki
Reżyseria: Piotr Ratajczak
Asystentka reżysera: Joanna Kruk
Występuje: Agnieszka Przepiórska
Scenografia i kostiumy: Katarzyna Adamczyk
Wizualizacje: Magdalena Ziarnik
Choreografia: Arkadiusz Buszko
Premiera: 12 stycznia 2016 godz.: 19
Kolejne spektakle:
13 stycznia, godz.: 19
20 stycznia, godz.: 19
21 stycznia, godz.: 19

W teatrze WARSawy w listopadzie.

Wybierając się do teatru WARSawy przy Rynku Nowego Miasta zobaczyć można gościnnie grany Pożar w Burdelu („Śmierć w wielkim mieście”), „Toniejestpostawaartystyczna! Czyli premiery nie będzie!”, „Rewolucję Balonową” monodram w towarzystwie kontrabasu i korzystającego z niego muzyka, „Kompleks Portnoya” inscenizację powieści PHilipa Rotha (Sztuka uhonorowana Feliksami Warszawskimi), oraz skierowaną do dzieci Śpiącą Królewnę z muzyką Piotra Czajkowskiego.